башорати наҷот 141 Мащола

«Эҳё» 1 Таваллуди Исои Масеҳ муҳаббат Худои ягонаи ҳақиқии худро бидонед Масал дар бораи дарахти анҷир «Ба Инҷил имон оваред» 12 «Ба Инҷил имон оваред» 11 «Ба Инҷил имон оваред» 10 «Ба Инҷил имон оваред» 9 «Ба Инҷил имон оваред» 8 «Ба Инҷил имон оваред» 7 «Ба Инҷил имон оваред» 6 «Ба Инҷил имон оваред» 5 «Ба Инҷил имон оваред» 4 «Ба Инҷил имон оваред» 3 «Ба Инҷил имон оваред» 2 «Ба Инҷил имон оваред» 1 «Шиностани Исои Масеҳ» 8 «Шиностани Исои Масеҳ» 7 «Шиностани Исои Масеҳ» 6 «Шиностани Исои Масеҳ» 5 «Шиностани Исои Масеҳ» 4 «Шиностани Исои Масеҳ» 3 «Шиностани Исои Масеҳ» 2 «Шиностани Исои Масеҳ» 1 Хушо онҳое ки ба хотири адолат таъқиб мешаванд Хушо сулхпарварон Хушо покдилон Хушо раҳимон Хушо гуруснагон ва ташнагони адолат Хушо ҳалимон Хушо онҳое ки мотам доранд Хушо камбағалон дар рӯҳ Наҷоти рӯҳ (Лекция 7) Наҷоти рӯҳ (Лекция 6) Наҷоти рӯҳ (Лекция 5) Наҷоти рӯҳ (Лекция 4) Наҷоти рӯҳ (Лекция 3) Наҷоти рӯҳ (Лекция 2) Наҷоти рӯҳ (Лекция 1) номи Исо Исо кист? Исо аз Рӯҳулқудс ҳомиладор шуд ва аз бокира таваллуд шуд насли зан Насли мардон Хатогиҳо дар таълимоти калисои имрӯза (Лекция 2) Хатогиҳо дар таълимоти калисои имрӯза (Лекция 1) Саволу ҷавоб: роҳи ҳа ва не Саволҳои зиёд: Марки ҳайвон Савол: Мӯҳри Рӯҳулқудс Саволу чавоб: Агар гуем, ки гунох накардаем Саволу чавоб: Агар ба гуноххоямон икрор шавем Саволу чавоб: Агар гуем, ки гунахкор нестем Андоза: ҳаловат дар гуноҳ Саволу ҷавоб: Ҷиноятҳои қасдан (Лекцияи 2) Саволу ҷавоб: Ҷиноятҳои қасдан (Лекцияи 1) Савол: Шумо наметавонед онҳоро дубора пушаймон кунед Савол ва Ҷавоб: То мисли кӯдакон нашавед, ҳеҷ гоҳ ба Малакути Осмон дохил нахоҳед шуд Саволу Ҷавоб: Ин одамон ҳама бо имон мурданд ва ваъдаҳоро нагирифтанд Барзагов пешпо хӯрд, ва Уззо даст дароз кард, то сандуқи аҳдро дастгирӣ кунад Нодоб ва Абиҳу оташи аҷибе пешкаш карданд Пардае, ки рӯи Мусоро мепӯшонад «Тақдири 2» Худо моро пешакӣ муайян кардааст, ки ба воситаи Исои Масеҳ наҷот ёбем Тақдири 1 Сарнавишти Худо Бисёриҳо даъват мешаванд, аммо кам интихоб мешаванд Шариат рӯҳонӣ аст, аммо ман ҷисмонӣ ҳастам Қонун як сояи корҳои нек аст «Вафо кардани аҳд» Такя ба Рӯҳулқудс барои мустаҳкам нигоҳ доштани Аҳди нав «Аҳд» Исо бо мо аҳди нав мебандад «Аҳд» Аҳди Қадим ва Аҳди Ҷадид «Аҳд» Муҳаббати Масеҳ қонунро барои мо иҷро мекунад «Аҳд» Аҳди Қонуни Мусо «Аҳд» Аҳди Иброҳим дар бораи имон ва ваъда Аҳд Аҳди рангинкамон бо Нӯҳ «Аҳд» Аҳди Одам дар бораи нахӯрдан «Иммануил» Худо бо мост «Ҳаёти ҷовидонӣ 3» ба ҳар касе, ки имон овардааст, имкон медиҳад, ки ҳаёти ҷовидониро дар Масеҳ гиранд Ҳаёти ҷовидонӣ 2 Барои шинохтани Ту, Худои ягонаи ҳақиқӣ ва шинохтани Исои Масеҳ, ки Ту фиристодаӣ, ин ҳаёти ҷовидонӣ аст «Ҳаёти ҷовидонӣ 1» Наҷот диҳед ва ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошед Вақте ки наҷот ёфтед, ҳеҷ гоҳ нобуд нашавед, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошед Наҷот 3 Бовар кунед ва аз Рӯҳулқудс таъмид гиред, шумо наҷот хоҳед ёфт «Наҷот 2» Ба Инҷил бовар кунед ва наҷот ёбед Наҷот 1 Ба роҳи ҳақиқӣ бовар кунед, роҳи ҳақиқиро дарк кунед ва наҷот ёбед Хатна Хатна ва хатнаи ҳақиқӣ чист? «Эҳё» Дигар ман нестам, балки Масеҳ барои ман зиндагӣ мекунад Шарҳи душворӣ: Ҳар кӣ ҷони худро барои ман барбод диҳад ва Инҷил онро наҷот медиҳад Шарҳи душворӣ: Оё ин эҳёи ҷисми мирандаи Одам буд ё эҳёи ҷисми намирандаи Масеҳ? «Салиб» Агар мо бо Масеҳ бимирем, мо боварӣ дорем, ки бо Ӯ зиндагӣ хоҳем кард Салиб Ҳадафи иттиҳод бо Масеҳи маслубшуда «Салиб» Пири мо бо Ӯ маслуб карда шуд Салиби Масеҳ 5: Моро аз қудрати торикии Шайтон дар дӯзах озод мекунад Салиби Масеҳ 4: Марди пири Одамро партофтан Салиби Масеҳ 3: Моро аз шариат ва лаънати он озод мекунад Салиби Масеҳ 2: Моро аз гуноҳ озод мекунад Салиби Масеҳ 1: Мавъизаи Исои Масеҳ ва Ӯ маслубшуда Салиб｜Пайдоиши салиб Фарқ кардани дубораи ҳақиқӣ ва бардурӯғ Шарҳи мушкилот: Оё одамони табиӣ Рӯҳи Муқаддас доранд? Шарҳи мушкилот: Ҳар касе, ки аз Худо таваллуд шудааст, ҳеҷ гоҳ гуноҳ намекунад Рӯҳулқудс бо дили мо шаҳодат медиҳад, ки мо фарзандони Худо ҳастем Шарҳи душворӣ: Одами нав таваллудшуда ба марди кӯҳна тааллуқ надорад Бозеозӣ (Лекция 3) Бозеозӣ (Лекцияи 2) Бозеозӣ (Лекцияи 1) Исо гуфт: Ту бояд аз нав таваллуд шавӣ Тавба 4 Бо Масеҳ маслуб шудааст, ки ба тавба мувофиқ аст Тавба 3｜Тавбаи шогирдони Исо Тавба кунед | Ман на барои он омадаам, ки одилонро, балки гунаҳкоронро ба тавба даъват кунам Мушкилотҳо шарҳ дода шудаанд: Фарқ кардани рӯҳҳо Шарҳи саволҳои душвор: Рӯҳи Худо, Рӯҳи Исо ва Рӯҳи Муқаддас Шарҳи саволҳои душвор: Дар ибтидо Дао вуҷуд дошт Муҳаббати Исо: ёри худро мисли худ дӯст доред Муҳаббати Масеҳ: намехоҳад, ки касе нобуд шавад, балки ҳама наҷот ёбанд Муҳаббати Исо: Кӯдак ҳақиқати Инҷилро ошкор мекунад Муҳаббати Масеҳ: моро вориси Падари Осмонӣ мегардонад Муҳаббати Исо: ба мо фарзанд медиҳад Муҳаббати Масеҳ: моро адолати Худо месозад Муҳаббати Исо: иҷрои шариат Муҳаббати Масеҳ: Худо муҳаббат аст Шарҳи саволҳои душвор: Се намуди занҳои зино дар Китоби Муқаддас Муносибати гуноҳ ва шариат ба муносибати зан ва шавҳар монанд карда мешавад Дар ҷое ки қонун нест, қонуншиканӣ ҳам нест Адолати Худо ба ғайр аз шариат ошкор шудааст Агар аз рӯи қонун бошад, бо ваъда нест Дарсҳои Китоби Муқаддас: Чӣ тавр бояд гуноҳ накунед Муносибати байни қонун ва гуноҳ файз ва шариат Муносибати байни қонун, гуноҳ ва марг Шарҳи саволҳои душвор: Зани солеҳ Библия｜Кадом гуноҳ? Гуноҳе, ки ба марг оварда намерасонад? Библия｜Кадом гуноҳ гуноҳест, ки ба марг мебарад? Гуноҳ｜Офариниши Одам ва афтодан дар боғи Адан Син｜Ситораи дурахшони офаридашуда аз осмон дар боғи Адан афтод Гуноҳ чист? Вайрон кардани қонун гуноҳ аст қонуни Масеҳ қонуни худ Қонуни Мусо Қонуни Одам Чор қонуни асосии Библия Зани Ҳавво калисоро тасвир мекунад Калисои Исои Масеҳи Худованд (1)